Opinie: Mooie woorden in de nieuwsbrief, maar hoe zit het werkelijk bij Fokus?

In de meest recente nieuwsbrief van Stichting Fokus spreekt het bestuur zich vol lof uit over het werk dat in de projecten wordt verricht. Teams worden geprezen om hun inzet, moed en positieve houding – met specifieke verwijzing naar het team in Dordrecht Crabbehof. Volgens het bestuur wordt er “keihard gewerkt aan een goede toekomst voor Fokus”. Maar achter deze zorgvuldig gekozen woorden schuilt een pijnlijk andere realiteit.

Steeds vaker bereiken ons meldingen van grensoverschrijdend gedrag binnen Fokus-projecten – en we hebben het hier niet over kleine incidenten. Seksueel overschrijdend gedrag door ADL’ers richting zowel cliënten als collega’s is geen uitzondering meer, maar een terugkerend patroon. Meerdere slachtoffers hebben zich inmiddels gemeld. Toch blijft het angstvallig stil vanuit het bestuur. Integendeel: managers wordt het zwijgen opgelegd, klachten verdwijnen in de doofpot, en de schijn wordt opgehouden alsof alles op rolletjes loopt.

Wat zegt het over een organisatie als haar leiding zich liever bezighoudt met het oppoetsen van het imago dan met het oplossen van structurele problemen? Wat zegt het over de veiligheid van cliënten – mensen met een beperking, vaak afhankelijk van de zorg van deze organisatie – als meldingen van misstanden nauwelijks worden opgevolgd?

Het is belangrijk om ook stil te staan bij al het goede werk dat talloze Adlers dagelijks verrichten, vaak onder hoge druk. Maar waardering begint bij eerlijkheid. En eerlijkheid ontbreekt als het bestuur liever communiceert via jubelnieuwsbrieven dan via transparante acties.

De tijd van wegkijken is voorbij. Als Fokus werkelijk wil bouwen aan een goede toekomst, dan moet het bestuur niet alleen mooie woorden gebruiken, maar ook durven luisteren naar wat er níet klopt. Want wie veiligheid en vertrouwen wil uitstralen, begint met verantwoordelijkheid nemen.